Yargıtay’dan düğün takılarında tarihi içtihat değişikliği

Boşanma davalarında en sık uyuşmazlık yaşanan konulardan biri olan düğün takılarının paylaşımına ilişkin Yargıtay 2. Hukuk Dairesi yeni bir emsal karara imza attı. Alınan kararla birlikte yıllardır uygulanan değerlendirme yöntemi değiştirilirken, ziynet eşyalarının kime ait olacağına ilişkin yeni esaslar belirlendi.

Karara göre, düğün sırasında takılan ekonomik değere sahip eşyalar, genel kural olarak takıldığı kişiye ait kabul edilecek. Kadınlara özgü bilezik, kolye ve benzeri ziynet eşyaları gelinin malı sayılırken, damada takılan para, çeyrek altın, saat ve benzeri hediyeler ise erkeğin mülkiyetinde değerlendirilecek.

İÇTİHAT DEĞİŞİKLİĞİNİN GEREKÇESİ AÇIKLANDI

Yargıtay, kararında toplumsal yaşamın ve ekonomik ilişkilerin zaman içerisinde değiştiğine dikkat çekti. Düğünlerde yalnızca geleneksel ziynet eşyalarının değil, ortak hayatın kurulmasına katkı sağlamak amacıyla farklı ekonomik değere sahip hediyelerin de verildiği belirtilerek, mevcut uygulamanın güncellenmesinin zorunlu hale geldiği ifade edildi.

Kararda, eşler arasında düğün takılarının paylaşımına yönelik yazılı veya sözlü bir anlaşmanın bulunması halinde öncelikle anlaşmanın esas alınacağı vurgulandı. Anlaşma bulunmaması durumunda ise yöresel örf ve adet kurallarının ispat edilmesi halinde paylaşımın ilgili teamüle göre yapılacağı kaydedildi.

MAHKEME KARARI BOZULDU

İçtihat değişikliğine konu olan dosyada, boşanma davası açan kadın, damada takılan altı adet çeyrek altının da kendisine ait olduğunu ileri sürdü. İlk derece mahkemesi ve istinaf incelemesinde söz konusu talep kabul edilirken, dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay farklı değerlendirmede bulundu.

Yüksek Mahkeme, doğrudan damada takılan ve kadınlara özgü ziynet eşyası niteliği taşımayan altı çeyrek altının erkek eşe ait olduğuna hükmetti. Kadına ait olduğu belirlenen bilezik, kolye, gremse altın ve diğer ziynet eşyaları yönünden verilen karar korunurken, erkek adına takılan altınların da kadın lehine hüküm altına alınmasının hukuka uygun olmadığı belirtildi. Karar doğrultusunda yerel mahkeme hükmü bozularak dosya yeniden değerlendirilmek üzere ilgili mahkemeye gönderildi.