Uyutuluyor ve unutturuluyoruz

Konserlerine gitmek için kendini parçalayanlar, bilet bulmak adına malı mülkü feda etmeyi düşünenler... Bir çağdaşlaşma, batılı kafası diye tutturulan aslında Türklüğümüzü unutturma propagandalarını fark edemeyecek kadar kör olduk. Ailelerin bu denli gruplara çocuklarını götürmelerini, onların giyim kuşamını rol model almaları akıl alır gibi değil.

Söyler misiniz hangi çağdaşlaşma kitabında var bu tarz bozukluklar. Bu yaşımıza kadar yaşadıklarımız arasında, şimdiki nesili ahlaktan yoksunlaştırma adına yapılan propagandalarının kaçı eskiden vardı? Şimdi öne sürülen mahremiyetin kıymet yoksunluğu hangi devirde vardı? Uzak değil anne babalarımızın neslini bir düşünün. Onların kılık kıyafetine, ahlak eğitimine, saygı ve sevgi çemberlerine bir bakın.

Ama yok bize batılılaşmak yakışır, oranı buranı açarak, giyimime kimse karışamaz sloganları atan kişileri rol model almak hoşumuza gider. Farkında mısınız özümüzden, benliğimizden, değerlerimizden uzaklaşıyoruz belkide uzaklaştırılıyoruz. Bunları uygulamak içinde çocuklarımız birer piyon. Bu vatanı kolay kazanmadık, akılan kanlar, katledilen çocuklar, cephelerde savaşan kadınlarımız, annelerimiz...

Bu ülke onların emekleriyle kuruldu. Böyle ne idi belirsiz kesimler tarafından yıkılamaz. Ahlakımızı bizden alıp, çağdaşlaşma deyip de bizlere, çocuklarımıza bunları dayatamazlar. Yere batsın çağdaşlaşmaları da batılılaşmaları da. Gelecek neslimizden umutluysak bunda biz ailelerin payı büyük. Tohumunu kaliteli ekersen hangi rüzgâr seni yıkabilir ki. Hangi kötü otlar seni sarabilir?

Çocuklarımız geleceğimiz. Onları yetiştirirken önce ahlak üzerine, iyi bir karakter ile, geçmişini bilip geleceğine emin adımlarla atan nesil olarak yetiştirmeliyiz. Yoksa bu gruplar bitmez. Önemli olan bizim onlara değer vermememiz, rol model almamamız. Bu durumda attığınız her adım sizlere güzellikler getirsin.