Dodo kuşunun nesli tükendi mi?

Çevresi ile son derece bütünleşmiş, uçamayan ve üremesi yavaş olan bu tür, bir zamanlar güvenli bir ev niteliğinde olan adaya aniden yırtıcıların gelmesine karşı savunmasızdı. İnsan kaşifler Mauritius’a ayak basmadan önceki milyonlarca yıl boyunca adada hiç büyük, karada yaşayan yırtıcı hayvan yoktu. Mauritius’taki vahşi yaşam, çeşitli ekolojik nişleri doldurmak üzere evrimleşmişti fakat bu izole olmuş türler, okyanus ötesinden gelen yeni tehditlere yanıt vermekte yavaştı. Örneğin dodoların adanın sahillerine ulaşan insanlara karşı hiçbir korku duymadıkları, dolayısıyla aç Flemenk denizciler tarafından kolayca yakalanıp öldürüldükleri söyleniyordu.Dodolara ait sanatsal tasvirler tarih boyunca bu kuşları tombul, yavaş ve sakar olarak gösterdi fakat yakın zamanda yapılan araştırmalar bu kanının tam tersine işaret ediyor.

Ayrıca dodoları tüketen sadece insanlar değildi.Journal of Vertebrate Paleontologyadlı dergiden 2016 tarihli bir çalışmaya göre muhtemelen adaya yeni gelen ve içinde sıçanlar, domuzlar, keçiler ve maymunların da olduğu bir sürü tür, dodoları ve yumurtalarını yakalıyor ve yiyordu. Yırtıcılar tarafından yenen her bir yumurta, dodolar için trajik bir şekilde bir dişi dodonun o yıl için tek üreme şansını temsil ediyordu. Fakat adaya yeni ulaşanlar için bu besleyici, kolay yemekler orman zemininde kolay ulaşılabilir bir alanda uygun bir şekilde konumlanmıştı. Hume, 2016’daHistorical Biologyadlı dergiye “Bu değerli yumurtalardan hayatta kalan ve çatlamayı başaran oluyorsa da adaya sonradan gelen hayvanlar muhtemelen genç ve yetişkin dodoları sınırlı besin kaynağı nedeniyle alt ediyordu.” şeklinde aktarmıştı.

Bugün dodolar, Dünya Doğayı Koruma Birliği tarafından “soyu tükenmiş tür” olarak kabul ediliyor.