İbadet ediyoruz ama imanımız hayatımıza yansıyor mu?

İnsanın söyleyebileceği en anlamlı sözlerden biridir belki de. Fakat iman, sadece dilimizden çıkan birkaç kelimeden mi ibarettir? Yoksa insanın kalbine, davranışlarına ve hayatına yön veren daha derin bir hakikat midir?

İman, insanın Rabbine olan bağını ifade eder. Allah’a, O’nun bildirdiklerine ve Peygamber Efendimizin getirdiği hakikatlere gönülden inanmayı gerektirir. Ancak gerçek iman, insanın hayatında iz bıraktığında anlamını daha güçlü biçimde gösterir. Çünkü kalpte bulunan iman, zamanla davranışlara yansır.

İman konusunda dilin söylediği ile kalbin taşıdığı arasında büyük bir fark vardır. Bir insan Allah’a inandığını söyleyebilir. Fakat önemli olan, bu inancın hayatında nasıl karşılık bulduğudur.

Allah’a inanan insan, O’nun kendisini gördüğünü ve yaptıklarından haberdar olduğunu bilir. Bu bilinç, insanın davranışlarını şekillendirir. Kimsenin görmediği yerde de doğruluktan ayrılmamak, haksız kazançtan uzak durmak, kul hakkına dikkat etmek, emanete sahip çıkmak ve günaha karşı kendisini korumaya çalışmak... İşte iman, böyle durumlarda kendisini belli eder.

Bir insan ibadetlerini yerine getiriyor olabilir. Fakat insanlara karşı sürekli kırıcı, haksız, kibirli ve merhametsiz davranıyorsa kendi hayatını da sorgulamalıdır.

Peygamber Efendimiz, güzel ahlakın önemini birçok hadisinde vurgulamıştır. Çünkü İslam, insanın yalnızca ibadetlerini değil, insanlarla olan ilişkilerini de güzelleştirmeyi hedefler.

Komşusuna eziyet eden, çalışanının hakkını vermeyen, ailesine kötü davranan, insanların arkasından konuşan bir kişinin “Ben inanıyorum.” demesi elbette iman iddiasını ortadan kaldırmaz. Ancak imanının ahlakına ve davranışlarına ne ölçüde yansıdığını sorgulamasını gerektirir.

Çünkü iman, yalnızca dil ile söylenen bir söz değil; kalpte kök salan ve hayatımıza yön veren bir hakikattir.