Susuzluk ve dünya

Ülkemizde kullanılan suyun ¾’u tarımsal sulama amaçlıdır. Sulama tarımsal üretimi artırmanın en önemli girdisidir. Yaşanan ve yaşanması muhtemel kuraklık koşullarında tarımsal sulama daha da önemli hale gelmektedir. Bu yüzden sulama yatırımlarıyeniden gözden geçirilerek, sulama potansiyeli olan 8,5 milyon ha’lık alanın sulanmayan kısmının hızlı bir şekilde sulamaya açılması gerekmektedir.

Ağırlıklı bir şekilde uygulanmakta olan ve vahşi sulama olarak adlandırdığımız yüzey sulaması şekli terk edilerek hem tasarruflu, hem de daha etkili olan basınçlı sulama sistemlerine geçiş için gerekli altyapı hazırlanmalıdır. İçinde bulunduğumuz yıl Ziraat bankasının uygulamaya koyduğu sübvansiyonlu kredi bu anlamda doğru bir gelişme olmuştur. Bu sulama sistemlerinin yaygınlaştırılmasını ve doğru bir şekilde uygulanmasını sağlamak için gerekli tarımsal yayım çalışmalarına ağırlık verilmelidir.

Su mülkiyetinde kamu sistemi korunmalı, ancak sulama tesislerinin işletilmesinde kar amaçlayan piyasa türü bir işletmecilik yerine, çiftçilerin ortak ihtiyaçlarından kaynaklanan kar amaçlamayan, suyun etkin kullanımını sağlayacak, karar süreçlerine aktif katılımı temin edecek kooperatifler tercih edilmelidir.

Su kaynaklarını korunması ve kullanılması konusunda dağınık durumda olan kamu örgütlenmesi yerine merkezi bir yapı oluşturulmalı, ya “su bakanlığı” kurularak su konusundaki yetki ve sorumluluklar bir çatı altında toplanmalı, ya da DSİ’nin yapısı güçlendirilerek yetki ve sorumluluklar bu kuruluşta toplanmalıdır.

Ülkemizin kıt kaynakları arasında yer alan ve vazgeçilmez öneme sahip su ile ilgili bütün konuları içeren “Su Yasası” çıkarılmalıdır.

Kuraklık ve sel’de tarım sigortaları kapsamına dahil edilmelidir. Kuraklık yardımı kararnamesi güncellenerek kapsamı genişletilmeli ve öngörülen yardım miktarı artırılmalıdır.