Yaz mevsimi, modernizmin zihnimize kazıdığı en güçlü illüzyonlardan biri sayılabilir. Günümüzün ekonomik gerçekleri ve çalışma hayatının yoğun temposu ile sosyal medyanın parıltılı dünyası karşı karşıya geldiğinde, bu mevsim birçok kişi için bir dinlenme fırsatından ziyade derin bir yetersizlik hissini açığa çıkarıyor. Tam da bu noktada ortaya çıkan "Tatil Yapamama" Depresyonu, temelde bir finansal kısıtlılık problemi gibi görünse de psikolojik boyutta FOMO (Fırsatı Kaçırma Korkusu) ile beslenen kronik bir melankolidir. İnsanlar sadece tatil yapamadıkları için değil; herkesin eğlendiği, gezdiği ve "anlar biriktirdiği" bir dünyada kendilerinin geride kaldığına, hayatı kaçırdığına inandıkları için acı çekerler.

Ekonomik zorunluluklar nedeniyle yaz aylarını ve uzun bayram tatillerini şehirde, mesai döngüsünde ya da dört duvar arasında geçiren bir birey için sosyal medya akışı, adeta psikolojik bir savaş alanıdır. Akıllı telefon ekranından sızan deniz mavisi fotoğraflar, lüks otel kahvaltıları ve neşeli sahil videoları, kişiye kendi monotonluğunu bir ceza gibi hissettirir. Örneğin; Türkiye'de insanlar geçtiğimiz hafta 9 günlük bir bayram tatiline sahipti. Bayram boyunca sakinleşen şehirde sıradan rutinlerine devam eden veya işinin başında olan birinin, akranlarının tatil paylaşımlarına bakarak hissettiği o huzursuzluk, aslında gerçek bir eksiklikten değil, temelinde yapay bir kıyaslamadan yatar. Kişi, o an sadece bir seyahat fırsatını kaçırmamıştır; zihninde, modern dünyanın vadettiği "ideal mutlu insan" tablosunun dışında kaldığına dair asılsız bir inanç geliştirmiştir. Ancak insanın o an elinde olan belki de tek şey içinde bulunduğu hayata nasıl anlam yüklediğidir. Düşünceleri, o günü, yaşadığı hayatı güzel görmek kıyas yapmamak o kişinin elindedir. Sosyal medya tuzaklarıyla yaşanılan hayat başkalarının özenle seçilmiş ve filtrelenmiş yaşam kesitleriyle kıyaslamalarına neden olur.