İnsanoğlu hayatı boyunca huzuru arar. Kimi zaman maddi imkânlarda, kimi zaman makamda, kimi zaman insanların sevgisinde ve takdirinde bulmaya çalışır. Fakat insanın kalbinde öyle bir boşluk vardır ki onu hiçbir dünya nimeti tam anlamıyla dolduramaz. Çünkü kalbin gerçek huzuru, onu yaratan Rabbine yönelmekle mümkündür. Allah’a yakın olmak, yalnızca dil ile Allah’ı seviyorum demek değildir. Allah’a yakınlık, O’nu tanımak, O’na güvenmek, emirlerine uymaya çalışmak ve hayatın her anında O’nun huzurunda olduğumuzu unutmamaktır.

Allah’a yaklaşmanın ilk adımlarından biri kalbi temizlemektir. Kibir, haset, kin, öfke, riya ve bencillik kalbi ağırlaştıran duygulardır. İnsan dış görünüşünü temizlediği kadar gönlünü de temizlemeye gayret etmelidir. Bazen bir insanın en büyük mücadelesi dışarıdaki insanlarla değil, kendi nefsiyle olur. Ben haklıyım demekten vazgeçebilmek, hata yaptığında özür dileyebilmek, başkasının başarısını kıskanmak yerine onun için sevinmek ve kendisine yapılan kötülüğü affedebilmek, kalbin güzelleşmesine vesile olur. Namaz, Allah’a yakınlaşmanın en önemli yollarından biridir.

Namazı yalnızca yerine getirilmesi gereken bir görev olarak değil, Rabbimizle buluşma vakti olarak görmek gerekir. Günün yoğunluğu içinde insanın birkaç dakikalığına bütün dünyayı geride bırakıp Allah’ın huzurunda durması büyük bir nimettir. Secde ise kulun Rabbine en yakın olduğu anlardan biridir. Bu nedenle namazlarımızı aceleyle değil, anlamını düşünerek ve gönülden kılmaya çalışmalıyız. Dua, insanın Allah ile kurduğu en samimi bağlardan biridir. İnsan bazen derdini kimseye anlatamaz, kelimeler boğazında düğümlenir. İşte o anlarda Rabbine yönelir.

Dua yalnızca sıkıntıya düştüğümüzde hatırlanacak bir ibadet değildir. Sevinçte de, üzüntüde de, başarıda da, başarısızlıkta da Allah’a yönelmeliyiz. Duanın kabulü konusunda aceleci olmamak gerekir. Bazen istediğimiz şey hemen gerçekleşmez. Fakat mümin, Rabbine güvenmekten vazgeçmez. Çünkü Allah kulunun halini bilir, onun için neyin hayırlı olduğunu en iyi O bilir. Kuran, insanın hayatına rehberlik eden ilahi bir kitaptır. Onu yalnızca özel günlerde okumak yerine hayatımızın bir parçası haline getirmeye gayret etmeliyiz. Ancak Kuran’ı okumak kadar anlamaya ve hayatımıza taşımaya da önem vermeliyiz. Bir ayetin bize ne söylediğini düşünmek, davranışlarımızı onun öğretileri doğrultusunda düzeltmeye çalışmak, Kuran’la kurduğumuz bağı daha anlamlı hale getirir. Allah’a yakın olmak bir günde gerçekleşecek bir durum değildir. Bu, ömür boyu devam eden bir yolculuktur. Bazen güçlenir, bazen zayıflarız.

Bazen ibadetlerimizden büyük bir huzur duyar, bazen nefsimizle mücadele etmekte zorlanırız. Fakat önemli olan yoldan tamamen vazgeçmemektir. Her sabah yeniden başlamak, her hatadan sonra tövbe etmek, her nimette şükretmek, her sıkıntıda Rabbimize sığınmak ve her fırsatta iyilik yapmak bizi Allah’a yaklaştıran adımlardır. Unutmayalım ki insan dünyada ne kadar çok şeye sahip olursa olsun, kalbi Rabbinden uzaksa gerçek huzuru bulmakta zorlanır. Fakat gönlünü Allah’a bağlayan insan, hayatın zorlukları içerisinde bile bir sığınak bulur.