Türk İş’in Eylül verilerine göre, Ankara'da dört kişilik bir ailenin açlık sınırı 37.800 TL’dir.

Açlık sınırı sadece gıda masraflarını kapsar. Barınma, kira, ulaşım, eğitim, sağlık, giyim gibi diğer zorunlu harcamaları içermez. Bunların eklenmesiyle hesaplanan yoksulluk sınırı (Eylül ayı) 123.130 TL’dir.

Buna karşın asgari ücret ve en düşük emekli aylığı açlık sınırının bile altındadır. (Asgari ücret 28 bin 75 TL, en düşük emekli aylığı 23 bin 552 TL’dir.)

Bu rakamlara mahkum olan kişi sayısı öyle az uz da değildir. Bugün çalışanların yaklaşık yüzde 50’si asgari ücretlidir. Emeklilerin de yaklaşık 3’te 1’i en düşük emekli maaşı almaktadır.

Ve emekli maaşlarına zam geldikçe en düşük emekli maaşı alanların sayısı artmaktadır. (Temmuz’daki enflasyon zammında bu sayı 4,7 milyondan 5,5 milyona yükselmiştir.)

Ekonomist olmaya gerek yok; asgari ücret can suyuna, emekli maaşı intibaka muhtaçtır.

Sokakta, kahvede, otobüste, çarşı pazarda hep bunlar konuşulmaktadır. Hükümet’ten beklenen şudur: Emekli olunan tarihlere bakılmaksızın, prim kazancı ve prim ödeme gün sayıları eşit olanlara, eşit aylık ödenmesi için intibak yapılmalıdır. Her yıl aylıkları düşüren hesaplama sistemi değiştirilmeli, çalışılan dönemler için tek bir aylık hesaplama sistemi getirilmelidir.