Aile yapımız, nüfusumuz alarm veriyor.

Milli bir beka meselesi olan bu konuda, zihinsel değişimin yanı sıra ekonomik nedenlerin büyük etkisi olduğu malum.

İmkanı olduğu halde evlenmeyi, çocuk yapmayı düşünmeyenler de var elbet… Ancak imkansızlıktan, ekonomik gelecek kaygısından evlilikten, çocuktan geri duranlar çoğunlukta.

Nişan, düğün masrafları cep yakıyor.

Konut desen, asgari ücretlerle ev sahibi olmak hayal artık.

Çocukların beslenmesi, giyimi kuşamı, eğitimi ayrı ayrı birer ekonomik sayfa.

Gençler evlensin tamam da nasıl? Aileler ikinci, üçüncü çocuğu yapsın ama masrafları ne olacak?

Hükümet, bir takım destek programları açıklıyor ama bunlar soruna pansuman bile olmuyor.

Kredili, şartlı destekle bir yere kadar. 2025’i Aile Yılı ilan etmiştik. Ne gibi bir iyileşme sağladı/sağlayacak çok merak ediyorum.

2024’te 569 bin olan evlilik sayısı, 2025’te 552 bin olarak gerçekleşti. Yani düşüş sürdü.

2026-2035 dönemi de “Aile ve Nüfus 10 Yılı” ilan edildi. Kredi tutarları artırıldı, şartlar biraz esnetildi falan.

İyi güzel ama yetmez, yetmiyor. Krediyle, bin bir prosedür sonucu kuşa dönen desteklerle tam anlamıyla çözüm mümkün değil.

Asıl mesele zihinsel değişim ve toplumsal kalkınma.

Bunlar sağlanamadığı müddetçe evlilik ve doğurganlık oranımız düşmeye devam edecektir.