Bir toplumun güçlü olması sadece yollarının, binalarının, ekonomisinin veya teknolojisinin gelişmiş olmasıyla ölçülmez. Bir toplumu gerçekten güçlü kılan, insanların birbirine duyduğu güven ve sahip olduğu ahlaki değerlerdir. Çünkü güvenin olmadığı yerde huzur olmaz. Ahlakın zayıfladığı yerde adalet yara alır.

Adaletin olmadığı yerde ise toplumun birlik ve beraberliği sarsılır. Bugün hepimizin en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri belki de yeniden güvenmektir. Komşumuza güvenmek, Esnafımıza güvenmek, İş arkadaşımıza güvenmek, Söz veren insanın sözünde duracağına inanmak, Emanet verdiğimiz kişinin emanete sahip çıkacağını bilmek, Çocuğumuzu yetiştirirken ona dürüstlüğün ve güzel ahlakın değerini öğretebilmek, Bunların her biri toplum hayatının görünmeyen ama en güçlü bağlarıdır.

Güven, bir günde kurulmaz. Yılların emeğiyle oluşur. Fakat bir yalanla, bir haksızlıkla, bir ihanetle veya bir kul hakkıyla çok kısa sürede kaybedilebilir. İslam’ın güzel ahlak konusunda ısrarla durmasının sebeplerinden biri de budur. Çünkü din yalnızca insanın Allah ile olan ilişkisini değil, insanın diğer insanlarla olan ilişkisini de düzenler. Namaz kılan bir insanın elinden ve dilinden başkalarının zarar görmemesi gerekir. Oruç tutan bir insanın sabrı ve merhameti davranışlarına yansımalıdır.

İbadet eden insanın alışverişinde dürüstlük, işinde adalet, ailesinde merhamet, komşuluğunda güven olmalıdır. Çünkü güzel ahlak, inancın hayata yansıyan yüzlerinden biridir. Peygamber Efendimizin (S.A.V.) hayatına baktığımızda da güvenilirliğin ne kadar önemli olduğunu görürüz. O, peygamberlik görevinden önce dahi toplumunda güvenilirliğiyle tanınmıştı. İnsanlar ona güveniyor, mallarını ve emanetlerini teslim ediyordu. Çünkü ahlak, insanların bizi gördüğü yerde değil, kimsenin bizi görmediğini düşündüğümüz yerde de doğruyu yapabilmektir.

Bir insan kendisine yapılan kötülüğe aynı kötülükle karşılık vermek yerine sabredebiliyorsa, işte o zaman güzel ahlak ortaya çıkar. Bir insan güçlü olduğu hâlde zayıf olana merhamet ediyorsa, toplumun gerçek değerlerinden birini yaşatıyor demektir. Çünkü güç, insanın karakterini değiştirmemeli, karakter, gücünü nasıl kullanacağını belirlemelidir.