Dünya, insanı oyalamayı iyi bilir. Daha fazla kazanma hırsı, bitmeyen hedefler, ertelenen değerler İnsan, günün sonunda yorulur ama neden yorulduğunu bile hatırlamaz. Çünkü dünya hayatı, ahireti unutturduğunda ağır bir yüke dönüşür.

Ahiret bilincini kaybeden insan, yaptığı işlerin hesabını düşünmez hale gelir. Haksızlık kolaylaşır, kul hakkı sıradanlaşır, vicdan sessizleşir. Herkes böyle yapıyor cümlesi, yanlışları meşrulaştıran bir kalkan olur. Oysa ahireti hatırlayan insan bilir ki hiçbir söz, hiçbir davranış karşılıksız kalmayacaktır. Dünya nimetleri, amaç haline geldiğinde insanı doyurmaz. Daha çok isteyen ama hiç tatmin olmayan bir ruh hali ortaya çıkar. Hâlbuki ahiret inancı, insana ölçü kazandırır.

Kaybettiklerine sabretmeyi, kazandıklarına şükretmeyi öğretir. Dünya merkezli yaşayan insan her kayıpta yıkılır; ahiret merkezli yaşayan ise her durumda ayakta kalır. Bugün insanın en büyük yorgunluğu, bedeninde değil ruhundadır. Çünkü ruh, ahireti hatırlamak ister. Ölümü düşünen, hesabı bilen, adalete inanan bir kalp, dünyaya esir olmaz. Dünya elinde olur ama kalbinde olmaz. Ahireti unutmadan yaşamak, dünyayı terk etmek değildir. Aksine, dünyayı doğru yerde tutmaktır. Dünya bir duraktır, varış noktası değil. Bunu fark eden insan, daha adil, daha merhametli ve daha huzurlu yaşar.

Gençlik, hayatın en hızlı geçen zamanı Planlar, hayaller, hedefler Bir yandan başarmalısın baskısı, diğer yandan geri kalma korkusu. Dünya, gençleri sürekli koşturuyor ama nereye koşulduğunu pek sormuyor. Bugün başarı, çoğu zaman para, popülerlik ve görünür olmakla ölçülüyor. Sosyal medyada beğeni toplamak, iyi bir kariyer yapmak, herkesin imrendiği bir hayat yaşamak Peki ya sonrası Ahiret unutulduğunda, bu hedefler insanı mutlu etmiyor; sadece daha yorgun yapıyor. Ahiret bilinci, genci hayattan koparmaz. Tam tersine, ona yön verir. “Bu yaptığım doğru mu, “Birine haksızlık ediyor muyum, Bu hayat sadece bundan mı ibaret sorularını sordurur. Bu sorular, insanı sınırlar değil; olgunlaştırır.

Dünya merkezli bir hayat, genci hata yaptığında yıkar. Çünkü her şey bu hayata bağlanmıştır. Oysa ahireti hatırlayan genç, düştüğünde ayağa kalkmayı bilir. Umudu kaybetmez, kendini değersiz hissetmez. Çünkü bilir ki insan, hatasız olmak için değil; çabalamak için yaratılmıştır. Gençliğini ahireti unutmadan yaşayan biri, dünyayı da daha doğru yaşar. Kul hakkına dikkat eder, emeği küçümsemez, vicdanını susturmaz. Hızlı yaşar belki ama boş yaşamaz.